Sudanda davam edən müharibə və təhlükəsizlik vəziyyətinin pisləşməsi nəticəsində 2026-cı ilin əvvəlindən 55 mindən çox sudanlı Çadın şərqinə keçərək sığınacaq axtarıb. Son həftələrdə sərhədi keçənlərin sayı kəskin artıb.
MSNews.az xəbər verir ki, BMT-nin Qaçqınlar üzrə Ali Komissarlığının (BMT QAK) sentyabrın 25-də açıqladığı məlumata görə, yeni qaçqın axını Darfur, Kordofan və Sudanın digər bölgələrində döyüşlərin və təhlükəsizlik problemlərinin artması ilə əlaqələndirilir.
BMT QAK bildirir ki, Sudan ordusu ilə Çevik Dəstək Qüvvələri (RSF) arasında müharibənin dördüncü ilinə daxil olması yeni köç dalğaları yaradır. Çada gələn sudanlıların bir qismi hava və PUA hücumları da daxil olmaqla davam edən zorakılıqlardan qaçdıqlarını bildirir.
Çad müharibə başlayandan bəri sudanlı qaçqınların əsas sığınacaq ölkələrindən birinə çevrilib. BMT QAK-ın iyul məlumatlarına əsasən, 2023-cü ilin aprelindən həmin tarixədək 938 mindən çox sudanlı qaçqın Çada keçmişdi. Ölkənin məhdud resursları fonunda bu miqyasda insan axını yerli infrastruktura və humanitar xidmətlərə ciddi təzyiq yaradır.
Humanitar təşkilatların əsas problemlərindən biri maliyyə çatışmazlığıdır. BMT QAK daha əvvəl Çaddakı sudanlı qaçqınlara göstərilən ərzaq, su, sığınacaq, səhiyyə və müdafiə xidmətlərinin maliyyə çatışmazlığı səbəbindən ciddi şəkildə azaldıla biləcəyi barədə xəbərdarlıq edib. Təşkilat və Dünya Ərzaq Proqramı aprel ayında təkcə Çaddakı əməliyyatlar üçün ümumilikdə 428 milyon dollarlıq maliyyə çatışmazlığının olduğunu açıqlamışdı.
Sudan müharibəsi dünyanın ən böyük məcburi köç böhranlarından birinə səbəb olub. BMT QAK-ın məlumatına görə, 2023-cü ilin aprelindən bəri təxminən 14 milyon insan ən azı bir dəfə evini tərk etmək məcburiyyətində qalıb; milyonlarla insan Sudan daxilində və qonşu ölkələrdə hələ də didərgin vəziyyətdədir.
Böhran Avropaya doğru miqrasiya marşrutlarına da təsir göstərir. BMT QAK-ın sentyabr hesabatına görə, 2026-cı ilin ilk rübündə Aralıq dənizi vasitəsilə Avropaya çatanların 12 faizini sudanlılar təşkil edib. Təşkilat təhlükəsizliyin və yaşayış imkanlarının olmamasının insanların riskli marşrutlarla hərəkətini davam etdirməsinə səbəb olduğunu bildirir.
