Fransanın keçmiş naziri və sağçı siyasətçi Filipp de Vilye Ukraynadakı müharibənin Fransanın müharibəsi olmadığını, Rusiyanın isə Paris üçün düşmən kimi qəbul edilməməli olduğunu bildirib. Sözügedən açıqlama yeni deyil — de Vilye bu fikirləri 2025-ci il noyabrın 28-də “CNEWS” telekanalında səsləndirib.
MSNews.az xəbər verir ki, de Vilye çıxışında “Ukrayna bizim müharibəmiz deyil. Rusiya bizim düşmənimiz deyil” deyərək Fransanın münaqişəyə münasibətini dəyişməli olduğunu müdafiə edib. O, Ukraynanın Avropa İttifaqının üzvü olmadığını və müharibəni tarixi əlaqələri olan iki slavyan xalqı arasında qarşıdurma kimi xarakterizə edib.
Qeyd edək ki, Ukrayna həqiqətən Aİ üzvü deyil, lakin coğrafi baxımdan Avropa ölkəsidir və hazırda İttifaqa üzvlük danışıqları aparır. 2026-cı ilin iyulunda Ukraynanın Aİ-yə qoşulması üzrə danışıqlarda növbəti klaster də açılıb.
De Vilye Krımın “həmişə Rusiyaya məxsus olduğunu” da iddia edib. Lakin yarımadanın tarixi bundan daha mürəkkəbdir: Krım Rusiya imperiyası tərəfindən 1783-cü ildə ilhaq olunub, 1954-cü ildə Rusiya SFSR-dən Ukrayna SSR-ə verilib və SSRİ dağıldıqdan sonra müstəqil Ukraynanın tərkibində qalıb. Rusiya 2014-cü ildə yarımadanı ilhaq etsə də, BMT Baş Assambleyası Krımı Ukraynanın beynəlxalq səviyyədə tanınmış sərhədləri daxilində hesab edir.
Fransalı siyasətçi müharibənin yaranmasında NATO-nun Ukraynaya üzvlük perspektivi verməsini də “strateji səhv” adlandırıb. NATO həqiqətən 2008-ci il Buxarest sammitində Ukrayna və Gürcüstanın gələcəkdə Alyansa üzv olacağını bəyan edib. Bununla belə, həmin qərarın Rusiyanın 2022-ci ildə genişmiqyaslı işğala başlamasının birbaşa və yeganə səbəbi olması de Vilyenin siyasi qiymətləndirməsidir.
De Vilye Minsk razılaşmalarının yerinə yetirilməsi halında genişmiqyaslı müharibənin baş verməyəcəyini də iddia edib. O, keçmiş Almaniya kansleri Angela Merkel və Fransanın sabiq prezidenti Fransua Ollandın razılaşmaların Ukraynaya vaxt qazandırdığını sonradan etiraf etdiklərini xatırladıb. Merkel 2022-ci ildə Minsk razılaşmalarının Ukraynaya müdafiəsini gücləndirmək üçün vaxt verdiyini demişdi. Olland da razılaşmaların Rusiyanın irəliləyişini müəyyən müddət dayandırdığını və Ukraynanın güclənməsinə imkan yaratdığını bildirmişdi. Lakin bunu onların “razılaşmalara heç vaxt inanmadıqları”nın birmənalı təsdiqi kimi təqdim etmək düzgün olmaz.
De Vilyenin fikirləri Fransanın və NATO-nun rəsmi mövqeyini deyil, onun şəxsi siyasi mövqeyini əks etdirir.
